احمد زبیر بیانفر؛ خدیجه عالمی
چکیده
سیداحمد بریلی از سادات شهر بریلی است که در هجده سالگی با هدف تحصیل به دهلی رفت و در زمره شاگردان شاه عبدالعزیز دهلوی جای گرفت. شاه عبدالعزیز که عهدهدار امور دینی دهلی بود، به دلیل سلطه بریتانیا، در فتوایی ...
بیشتر
سیداحمد بریلی از سادات شهر بریلی است که در هجده سالگی با هدف تحصیل به دهلی رفت و در زمره شاگردان شاه عبدالعزیز دهلوی جای گرفت. شاه عبدالعزیز که عهدهدار امور دینی دهلی بود، به دلیل سلطه بریتانیا، در فتوایی شبهقارههند را دارالحرب اعلام نمود. بدینسان، سیداحمد بریلی ملهم از آراء شاهولی الله و فتوای شاه عبدالعزیز، بر آن شد تا از طریق اصل جهاد، عناصر بدعتآمیز را از اعتقادات مسلمانان برطرف و شبهقارههند را از تیول غیرمسلمان خارج سازد. تمرکز اصلی سیداحمد بریلی، آزادی شبهقارههند از سلطه بریتانیا بود. بنابراین تصمیم گرفت ابتدا در منطقهای دور از دسترس بریتانیا حکومت اسلامی را تشکیل داده و سپس آن را پایگاهی برای آزادسازی شبهقاره هند قرار دهد. از اینرو سیداحمد بریلی پس از بازگشت از مناسک حج و هجرت به مناطق شمال غرب شبهقارههند، با تأسیس جنبش جماعت مجاهدین آماده جهاد با سیکها و بریتانیا گردید. بنابراین سوال اصلی پژوهش این است که سیداحمد بریلی جهت مواجهه مسلمانان و سیکها چه راهبردهای سیاسی و نظامی را در پیش گرفت؟ مدعا با استفاده از شیوه کتابخانهای و رویکرد توصیفی و تحلیل تاریخی این است که سیداحمد بریلی راهبردهای دوگانهی هجرت و جهاد را برای ایجاد دارالاسلام و تقابل با دولت سیک در پیش گرفت. دستاورد پژوهش این است که سیداحمد بریلی نخستین فرد مسلمان در شبهقارههند است که از یکسو فتوای جهاد علیه استعمار بریتانیا را صادر نمود و از سوی دیگر برای نخستینبار نظریهی حکومت اسلامی بر مبنای شریعت را مطرح و خود را به عنوان امیرالمؤمنین معرفی کرد.
