دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران پژوهشهای علوم تاریخی 2251-9254 8 1 2017 02 19 Identity in Ilkhanid Era on the Basis of Manuel Castell's Theory The Case Study: Discourse analysis of Khwaja Nasīr al-Dīn Tūsī Extracted from Doctoral Thesis Titled: "the Discourse of Iranshar Idea in the Art of Ilkhanids" مسئلۀ هویت در عهد ایلخانی مطابق با الگوی کاستلز (مطالعۀ موردی: تحلیل گفتمان خواجه نصیر طوسی) 115 134 60652 10.22059/jhss.2017.60652 FA افسانه ناظری استادیار دانشگاه هنر اصفهان حمیدرضا بختیاری فرد دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه هنر اصفهان Journal Article 2016 05 20 Khwaja Nasīr al-Dīn Tūsī is accused, by many, of collaborating with the Mongol invaders and legitimizing their domination (power). Using the Identity theory of Manuel Castells and discourse theory, the present essay hypothesizes that Khwaja Nasīr has tried to create Iranian Identity utilizing the archetypes of <em>Iranshahr</em> and has founded a programmed identity that was later followed by other bureaucratic characters such as Rashīd al-Dīn Fadlullāh Hamadānī and also his son Qiyas al-Din Mohammad.   خواجه نصیرطوسی از سوی بسیاری متهم به همکاری با اشغالگران مغول و مشروع کردن سلطۀ (قدرت) آنان است؛ این مقاله با استفاده از الگوی هویت کاستلز و نظریۀ گفتمان این فرضیه را دارد که خواجه با بهره بردن از سرنمون اندیشۀ ایرانشهر به ایجاد هویت ایرانی مبادرت ورزیده و مطابق الگوی کاستلز یک هویت برنامه‌دار را به­وجود آورده که بعدها از سوی دیوانسالارانی چون رشیدالدین فضل­الله و فرزندش غیاث‌الدین محمد نیز تعقیب گردیده است. https://jhss.ut.ac.ir/article_60652_8f30a4c3077b39ad6830c44a1713d221.pdf