نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

• پروین داوری

دکتری تاریخ ایران باستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه تاریخ و ایرانشناسی، اصفهان، ایران.

چکیده

ازدواج و تشکیل خانواده در دین زردشتی از اهمیت بسزایی برخوردار بود و این امکان را فراهم می­ ساخت تا هر یک از اعضای خانواده در سایه آن، از حقوق و مزایای اجتماعی بهره­ مند شوند. زن نیز به عنوان یکی از اعضای اصلی خانواده می­توانست از این مزایا برخوردار گردد؛ اما همۀ زنان به طور یکسان نمی­توانستند از این مزایا بهره یابند، چون در دین زردشتی شرایطی وجود داشت که می­ توانست در وضعیت مالی زن تأثیر بگذارد. این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی بر آن است وضعیت مالکیت زن را با مطالعه موردی دو سند 22 و bis22 تبرستان مورد بررسی قرار دهد. این دو سند درباب شکایت در مورد اموالی است که در دست پادشازنی بوده است و روند بررسی آن از سوی محاکم قضایی مورد مداقه قرار می­ گیرد. بررسی­ ها حاکی از آن است که با مطالعۀ این دو سند و دیگر متون حقوقی همچون مادیان هزاردادستان می ­توان چنین دریافت که مالکیت زن بر این دارایی­ ها، مطلق نبوده بلکه مشروط به جایگاه و تعهدات وی در نهاد خانواده بوده است.

کلیدواژه‌ها

• زن
• حقوق زردشتی
• ازدواج پادشازنی
• مسئله مالکیت
• اسناد تبرستان

موضوعات

• تاریخ

عنوان مقاله [English]

Examining the Status of Women’s Ownership in Zoroastrianism (Case Study: Document 22 and 22bis of Tabarestān)

نویسنده [English]

• Parvin Davari

Ph.D in Ancient History of Iran, University of Isfahan, Faculty of Literature and Humanities, Department of History and Iranology, Isfahan, Iran.

چکیده [English]

Marriage and family formation held paramount importance in Zoroastrianism, providing a framework wherein each family member could benefit from social rights and advantages. Women, as fundamental members of the family, could also avail themselves of these benefits. However, not all women could equally enjoy these advantages, as certain conditions within Zoroastrianism could influence a woman’s financial status. This descriptive-analytical research aims to examine the status of women’s ownership by conducting a case study of two documents, 22 and 22bis, from Tabarestān. These two documents concern a complaint regarding properties held by a pādixšāy-zan and the judicial process of their investigation is meticulously explored. The investigations indicate that by studying these two documents and other legal texts, such as the Mādiyān ī Hazār Dādestān, it can be concluded that a woman’s ownership of these assets was not absolute but rather conditional upon her position and obligations within the family institution

کلیدواژه‌ها [English]

• Woman
• Zoroastrian Law
• pādixšāy-zan
• Issue of Ownership
• Tabarestān Documents